|
Teatr | Scena Ot'farta | Instalacje | Film | Muzyka | Warsztaty | Taniec | Cyrk |
| Doppelgänger Doppelgänger (2008) to teatralna opowieść o stworzeniu Adama Kadmona i Lilith. Powstali z błota i mułu ziemi. Lilith istniała wcześniej niż Ewa, dlatego nazywa się ją Pierwszą Ewą (hebr. Khava HaRishona). Jej nieokiełznany temperament był przeszkodą w harmonijnym życiu powszednim. Uciekła do Morza Czerwonego, a podążyły za nią trzy anioły: Sanvai, Sansavai and Semangel. Następnie z części ciała Adama stworzona została Ewa. Ale spektakl Doppelgänger nie ogranicza się do tego tematu. Przedstawia historię sobowtóra zmartwychwstałego Łazarza, który pojawił się po przekroczeniu przez biblijnego bohatera bramy światła. Znajdziemy w nim obrazy przepowiedni Jeremiasza, nawiązania do historii o oczekiwaniu na Mesjasza i wytłumaczenie, dlaczego wskrzesił On Łazarza. Widz jest również świadkiem powrotu Adama do Boga. Ekspresyjne obrazy budują niezwykłą narrację - poszczególne sceny łączone są na podstawie swobodnych skojarzeń i tworzą nowe znaczenia pozwalające na nowe odczytania kanonicznych tematów. Słowo Doppelgänger jest zapożyczeniem z języka niemieckiego: pochodzi od Doppel (podwójny) oraz Gänger (wędrowiec) i określa „podwójnego wędrowca”, kogoś, kto porusza się w taki sam sposób jak druga osoba. Oznacza - sobowtóra, wielopostać, wieloosobowość. W wierzeniach odnosi do złego brata bliźniaka. W germańskiej mitologii Doppelgänger to twór o zdolności przemiany w różne postaci i rzeczy. Może być również duchem nie posiadającym cienia ani odbicia w lustrze. Spojrzałem na ziemię – oto zupełny bezład; na niebo – nie ma jego światła. Spojrzałem na góry – oto drżą, wszystkie wzgórza się chwieją. Spojrzałem – oto nie ma ludzi i uciekły wszystkie ptaki przestworzy. Księga Jeremiasza: 4; 23 – 25 Z prasy: ... to był prawdziwy, wielki, zwariowany cyrk! Cyrk pomysłów i parada wszelkich umiejętności. Cyrk pełen energii, która rośnie z każdym kolejnym obrazem, lecz przede wszystkim cyrk oferujący nowy wymiar artystyczny w nieustannie zmieniającym się teatrze... Krótko mówiąc – rytualne święto teatralne. Święto odkrywające nowe techniki aktorskie oparte na starożytnych dyscyplinach, wywodzących się z opery chińskiej i pochodnnych rosyjskiej awangardy. Goran Cvetkovic, Radio Belgrade 2 Ogień, głośna muzyka. Aktorzy ciągle w ruchu, ciągle zmieniający kostiumy. Widzowie zafascynowani feerią zmieniających się świateł i dźwięków. Niezapomniane doznanie. W spektaklu "Doppelgänger" spotykamy się z niezwykłą w teatrze, a dobrze znaną w języku filmowym narracją opartą na luźnym, skojarzeniowym połączeniu poszczególnych scen. Twórcy spektaklu przyznają się tu do inspiracji kinem Davida Lyncha (Inland Empire) , Terrence Malika (The Thin Red Line) czy Andrzeja Tarnowskiego (The Mirror). Biel, Gazeta Wyborcza (Lublin), 11.06.2008 Późny wieczór należał do Teatru Novogo Fronta /…/. Ten wyjątkowy zespół, klasyfikujący sam siebie jako teatr fizyczny, pokazuje w swoich występach plenerowych nieodkryte jak dotąd możliwości dotarcia do teatru totalnego. Ich celem jest stworzenie widowiska mocnego i hipnotycznego, bez reszty angażującego widza bogactwem środków i obsesyjnym strumieniem symboli. I taki właśnie był Doppelgänger, niczym niespójny, pulsujący, niepokojący sen, w którym nie wiadomo, co zdarzy się za chwilę. Widowiskowe synchroniczne sekwencje taneczne, wykonane z precyzją i pasją wprost na bruku, bez względu na ból i rany wynikające z licznych padów, kontrastowały z powolnymi, transowymi obrazami. Niezwykle ważny jest w niepowtarzalnej filozofii Teatru Novogo Fronta pierwiastek religijny czy nawet próba zbudowania własnej teologii. Niejasne, dramatyczne przesłanie najpełniej wybrzmiało w długim, dramatycznym monologu jednego z aktorów, bólem wykrzyczanym wprost w twarze publiczności i w ciemne milczące niebo. Grzegorz Kondrasiuk. Gazeta Wyborcza (Lublin), 13.06.2008 |
Spektakle w dniach: 2010.07.02 2010.07.03 kategoria: Teatr WYKONAWCA: Teatr Novogo Fronta powrót |